Hoi Allemaal,
Leerkracht zijn is natuurlijk een heel leuk beroep maar er zijn ook minder leuke kanten.
Kijk maar eens over wat er laatst in het nieuws was over bendegedrag op een bassischool in Den Bosch. Deze kinderen zouden gewelddadige daden overnemen die ze in een Amerkaanse jeugdbende gebruiken.
Ja, hoe ga je daar nou weer mee om? Stel je voor, het gebeurt in je eigen klas. Kinderen die elkaar mishandelen, ik moet er niet aan denken. Maar het zou gewoon kunnen gebeuren in je klas.
Daar werd ik mijzelf dus wel even bewust van. Ik heb daar helemaal geen ervaring mee dus hoe moet je daarmee handelen? Ik heb het maar even opgezocht. Ik kwam op een boek terecht: "Fascinerend geweld; hoe om te gaan met agressie op school." (http://books.google.nl/books?hl=nl&lr=&id=p2BroJUDwUkC&oi=fnd&pg=PA7&dq=bende+gedrag+basisschool&ots=AoWO_Cip3A&sig=sEwWZoLNlCOElICaSuwCvg0gTdw#v=onepage&q=bende%20gedrag%20basisschool&f=false )
Er stond onder andere in dat je als leerkracht niet raar moet reageren als een kind rare opmerkingen maakt zoals schelden. Wanneer een leerkracht normaal en met begip reageert is dat voor de kinderen vervelend. Het kind voelt zich dan niet machtig meer omdat het niet "raar" is wat hij doet.
Het is natuurlijk ook niet zo dat je op alles wat kinderen fout doen goed gaat reageren. Als iets echt niet door de bocht kan kun je natuurlijk niet zoveel begrip tonen.
In het boek stond ook wat er allemaal door zo'n kind heen gaat dat bij een groep wil horen, met alle achterliggende gedachtes. Heel interessant om te lezen waarom een kind eigenlijk bij een bende wil horen bijvoorbeeld, ook al gaat het bendegedrag in Brabant toch iets te ver.
Ik ben benieuwd hoe jullie om zouden gaan als dit bij jullie in de klas zou gebeuren.
Ashley.
maandag 16 april 2012
donderdag 29 maart 2012
Mag ik wel op Facebook & Hyves?
Tijdens het vierde College van Maatschappelijk Mediabewust ging het onder andere over het prisoner's dilemma. We kregen er zelf ook één voorgelegd en die ging over social media, dat dit strafbaar is tot je 12e jaar.
Maar is dit ook echt zo? Mag dit officieel pas vanaf je 12de? Ik kon namelijk nergens vinden dat dit echt vaststaat, dus ik dacht, laat ik eens op facebook en hyves gaan kijken, en een nieuw account aanmaken, staat er dan ergens dat ik 12 jaar moet zijn?
Op Facebook klikte ik "Waarom moet ik mijn geboortedatum invullen?" Ik kwam terecht bij het veiligheidsbeleid waar ik verder niets over leeftijden vond. Toen kwam ik terecht bij voorwaarden, en daar vond ik het: "You will not use facebook if you are under 13." je moet dus zelfs 13 zijn voor facebook. Ik probeerde mij aan te melden en deed als geboortedatum 2002, toen stond er dat mijn registratie niet kon worden verwerkt. Er wordt dus wel op gelet.
Op Hyves staat het anders aangegeven. Er staat dat je vanaf je 16e pas echt een profiel mag hebben zonder toestemming van je ouders, wanneer je onder de 16 bent, heb je toestemming van je ouders nodig. Maar hoe kan Hyves nu controleren of het kind toestemming heeft gekregen? Ik kon mij inderdaad gewoon aanmelden voor Hyves als ik geboortedatum 2002 invulde. Dus voor Hyves kun je je dus heel makkelijk aanmelden. Wat vinden jullie daar nu van?
Volgens de site: http://www.frankwatching.com/archive/2012/03/29/kinderen-op-hyves-facebook-en-twitter-nieuwe-cijfers/ beschikt de helft van de 8jarigen kinderen een hyves account. Op Facebook is dit wel minder; Onder de 12-jarigen heeft 34% een profiel, onder de 9-jarigen is dat 11%. Maar nog steeds te veel. Maarja, nu is de vraag, kan hier wat aan gedaan worden? Ligt dit ook bij de leerkracht of is het echt de ouders die hier op moeten letten?
Maar is dit ook echt zo? Mag dit officieel pas vanaf je 12de? Ik kon namelijk nergens vinden dat dit echt vaststaat, dus ik dacht, laat ik eens op facebook en hyves gaan kijken, en een nieuw account aanmaken, staat er dan ergens dat ik 12 jaar moet zijn?
Op Facebook klikte ik "Waarom moet ik mijn geboortedatum invullen?" Ik kwam terecht bij het veiligheidsbeleid waar ik verder niets over leeftijden vond. Toen kwam ik terecht bij voorwaarden, en daar vond ik het: "You will not use facebook if you are under 13." je moet dus zelfs 13 zijn voor facebook. Ik probeerde mij aan te melden en deed als geboortedatum 2002, toen stond er dat mijn registratie niet kon worden verwerkt. Er wordt dus wel op gelet.
Op Hyves staat het anders aangegeven. Er staat dat je vanaf je 16e pas echt een profiel mag hebben zonder toestemming van je ouders, wanneer je onder de 16 bent, heb je toestemming van je ouders nodig. Maar hoe kan Hyves nu controleren of het kind toestemming heeft gekregen? Ik kon mij inderdaad gewoon aanmelden voor Hyves als ik geboortedatum 2002 invulde. Dus voor Hyves kun je je dus heel makkelijk aanmelden. Wat vinden jullie daar nu van?
Volgens de site: http://www.frankwatching.com/archive/2012/03/29/kinderen-op-hyves-facebook-en-twitter-nieuwe-cijfers/ beschikt de helft van de 8jarigen kinderen een hyves account. Op Facebook is dit wel minder; Onder de 12-jarigen heeft 34% een profiel, onder de 9-jarigen is dat 11%. Maar nog steeds te veel. Maarja, nu is de vraag, kan hier wat aan gedaan worden? Ligt dit ook bij de leerkracht of is het echt de ouders die hier op moeten letten?
donderdag 8 maart 2012
More is less
Hallo allemaal,
Tijdens het college van Maatschappelijk Mediabewust ging het er onder andere over dat teveel keuzes een mens ongelukkiger gemaakt dan minder keuzes. Iets waar ik nog nooit bij had stilgestaan, maar als ik er zo over nadenk kan ik zelf ook wel een voorbeeld noemen.
Ik ging laast op Internet kijken omdat ik een iPhone wil bestellen. Het aanbod in providers en abonnementen is zo groot, dat ik gewoon in de war raakte met wat nou goedkoper zou zijn, en ik begon te twijfelen welke ik zou nemen. Veel bijbetalen? Of juist meer per maand betalen.. Ik heb inmiddels nog steeds geen iPhone besteld, omdat ik het gewoon nog steeds niet weet..
Zo gaat dit met alles tegenwoordig, de keuzes worden steeds groter. Kijk maar eens naar een supermarkt, hoeveel verschillende merken heb je nu wel niet ?
Waarom is veel keus dan slecht voor je ? Volgens Barry Schwartz die het boek "The Paradox of Choice" heeft geschreven lijkt veel keus juist goed omdat het je meer opties geeft en meer tevredenheid omdat je uit zoveel kan kiezen, maar er is dus ook overmatige keuze. Deze laat je twijfelen aan de beslissing die je van tevoren genomen hebt, je kunt er hele hoge verwachtingen van hebben, en je kunt jezelf de schuld gaan geven als het toch niet is wat je ervan verwacht had.
In het volgende filmpje kun je een gesprek zien met Barry Schwartz waarin er gepraat wordt over dat sommige mensen al niet eens meer willen kiezen, en dat ze andere mensen voor hen laten kiezen.
http://www.youtube.com/watch?v=5xpA7Y1bsMM&feature=related
Dus wanneer je naar een winkel gaat, probeer dan van te voren goed te bedenken wat je doel is, wat je wil uitgeven etc. en probeer de verleiding van de andere keuzes te weerstaan. Voor je het weet, heb je namelijk achteraf spijt van je aankoop; "Hmm was ik dan toch maar voor mijn eerste beslissing gegaan."
Geven wij kinderen ook teveel keuzes op school? Zo ja, waarin dan & zou dit dan ook verminderd moeten/kunnen worden?
Ashley
Tijdens het college van Maatschappelijk Mediabewust ging het er onder andere over dat teveel keuzes een mens ongelukkiger gemaakt dan minder keuzes. Iets waar ik nog nooit bij had stilgestaan, maar als ik er zo over nadenk kan ik zelf ook wel een voorbeeld noemen.
Ik ging laast op Internet kijken omdat ik een iPhone wil bestellen. Het aanbod in providers en abonnementen is zo groot, dat ik gewoon in de war raakte met wat nou goedkoper zou zijn, en ik begon te twijfelen welke ik zou nemen. Veel bijbetalen? Of juist meer per maand betalen.. Ik heb inmiddels nog steeds geen iPhone besteld, omdat ik het gewoon nog steeds niet weet..
Zo gaat dit met alles tegenwoordig, de keuzes worden steeds groter. Kijk maar eens naar een supermarkt, hoeveel verschillende merken heb je nu wel niet ?
Waarom is veel keus dan slecht voor je ? Volgens Barry Schwartz die het boek "The Paradox of Choice" heeft geschreven lijkt veel keus juist goed omdat het je meer opties geeft en meer tevredenheid omdat je uit zoveel kan kiezen, maar er is dus ook overmatige keuze. Deze laat je twijfelen aan de beslissing die je van tevoren genomen hebt, je kunt er hele hoge verwachtingen van hebben, en je kunt jezelf de schuld gaan geven als het toch niet is wat je ervan verwacht had.
In het volgende filmpje kun je een gesprek zien met Barry Schwartz waarin er gepraat wordt over dat sommige mensen al niet eens meer willen kiezen, en dat ze andere mensen voor hen laten kiezen.
http://www.youtube.com/watch?v=5xpA7Y1bsMM&feature=related
Dus wanneer je naar een winkel gaat, probeer dan van te voren goed te bedenken wat je doel is, wat je wil uitgeven etc. en probeer de verleiding van de andere keuzes te weerstaan. Voor je het weet, heb je namelijk achteraf spijt van je aankoop; "Hmm was ik dan toch maar voor mijn eerste beslissing gegaan."
Geven wij kinderen ook teveel keuzes op school? Zo ja, waarin dan & zou dit dan ook verminderd moeten/kunnen worden?
Ashley
woensdag 15 februari 2012
Het wereldcafé
Hoi allemaal,
Het wereldcafé ; een werkvorm waar ik nog nooit van gehoord had, tot het eerste college van Maatschappelijk mediabewust. Het heeft zeker mijn aandacht getrokken.
Ik ben daarom even op zoek gegaan naar de feitjes over deze werkvorm. Ik kwam terecht op deze site: http://www.managementissues.com/ontwikkelingstools/ontwikkelingstools/worldcaf%E9%3A_borrelpraat_met_resultaat?_20070803456.html, hier staan de do's en dont's op over deze werkvorm. Ik zet hieronder neer wat ik zelf belangrijke info vind, en hoe deze overeen zijn gekomen met het college.
Het wereldcafé staat als metafoor voor een caféconversatie. Dit is in het college ook duidelijk gemaakt. Er werden namelijk drie kaarsjes op de tafel neergezet. De sfeer werd veranderd, en het zou bovendien ook nog een goed voor de concentratie zijn.
Het wereld café is een werkvorm waarin de caféachtergrond zoveel mogelijk wordt benaderd. Groepjes van 4 tot 5 mensen bespreken vragen die er echt toe doen. Dit hebben wij ook gedaan in het college. Er werden drie rondes, iedere ronde werd er één vraag gesteld. De vragen gingen over de begrippen participatie, democratie en identiteit. Hou zou deze vormgegeven kunnen worden in het onderwijs, hoe zou het professioneel handelen er dan uitzien, en hoe zou media hier een rol in kunnen spelen?
Het leuke aan deze werkvorm is dat je de ideeën van andere groepjes te weten komt en hier op in kunt spelen. Je hoort dus antwoorden uit verschillende hoeken, en probeert hier weer verder in te verdiepen.
Je zult nu misschien wel denken: Oh wat een handige werkvorm, maar deze vergt ook wel wat energie en voorbereiding.
Het formuleren van een duidelijk doel van het café en de daaruit voortvloeiende vragen kost tijd. Vragen die ertoe doen zijn vragen die eenvoudig en duidelijk zijn, je aan het denken zetten, energie opwekken en nieuwe mogelijkheden creëren.
De aanwezigheid van de deelnemers is persoonlijk. Ieders bijdrage wordt aangemoedigd. De gesprekspartners luisteren naar elkaar om verschillende inzichten en dieperliggende gedachten te ontdekken. Zij gaan samen op zoek naar verschillende antwoorden.
De rol van de gastheer of -vrouw is belangrijk. deze zorgt er namelijk voor dat het gesprek op gang blijft, dat gedachten worden verduidelijkt, maar ook om de samenvatting en conclusie te maken. Hij/zij zorgt er voor dat er een terugkoppeling wordt gemaakt naar de informatie van het vorige groepje.
Maar deze werkvorm werkt natuurlijk niet altijd. Het wereldcafé gaat namelijk om vragen waarbij het antwoord nog niet meteen duidelijk is, en er ook verschillende antwoordmogelijkheden zijn. De ideeën van alle groepsleden tellen. Door elkaars ideeën te horen, kom je misschien zelf nog wel op een andere gedachten. Bij een vraag met één antwoord werkt deze werkvorm niet. Dan ben je namelijk snel uitgepraat.
Wat denken jullie, zou je deze werkvorm vaak in de praktijk kunnen inzetten, of stellen wij te vaak vragen aan kinderen waar maar één antwoord op mogelijk is?
Ashley
Het wereldcafé ; een werkvorm waar ik nog nooit van gehoord had, tot het eerste college van Maatschappelijk mediabewust. Het heeft zeker mijn aandacht getrokken.
Ik ben daarom even op zoek gegaan naar de feitjes over deze werkvorm. Ik kwam terecht op deze site: http://www.managementissues.com/ontwikkelingstools/ontwikkelingstools/worldcaf%E9%3A_borrelpraat_met_resultaat?_20070803456.html, hier staan de do's en dont's op over deze werkvorm. Ik zet hieronder neer wat ik zelf belangrijke info vind, en hoe deze overeen zijn gekomen met het college.
Het wereldcafé staat als metafoor voor een caféconversatie. Dit is in het college ook duidelijk gemaakt. Er werden namelijk drie kaarsjes op de tafel neergezet. De sfeer werd veranderd, en het zou bovendien ook nog een goed voor de concentratie zijn.
Het wereld café is een werkvorm waarin de caféachtergrond zoveel mogelijk wordt benaderd. Groepjes van 4 tot 5 mensen bespreken vragen die er echt toe doen. Dit hebben wij ook gedaan in het college. Er werden drie rondes, iedere ronde werd er één vraag gesteld. De vragen gingen over de begrippen participatie, democratie en identiteit. Hou zou deze vormgegeven kunnen worden in het onderwijs, hoe zou het professioneel handelen er dan uitzien, en hoe zou media hier een rol in kunnen spelen?
Het leuke aan deze werkvorm is dat je de ideeën van andere groepjes te weten komt en hier op in kunt spelen. Je hoort dus antwoorden uit verschillende hoeken, en probeert hier weer verder in te verdiepen.
Je zult nu misschien wel denken: Oh wat een handige werkvorm, maar deze vergt ook wel wat energie en voorbereiding.
Het formuleren van een duidelijk doel van het café en de daaruit voortvloeiende vragen kost tijd. Vragen die ertoe doen zijn vragen die eenvoudig en duidelijk zijn, je aan het denken zetten, energie opwekken en nieuwe mogelijkheden creëren.
De aanwezigheid van de deelnemers is persoonlijk. Ieders bijdrage wordt aangemoedigd. De gesprekspartners luisteren naar elkaar om verschillende inzichten en dieperliggende gedachten te ontdekken. Zij gaan samen op zoek naar verschillende antwoorden.
De rol van de gastheer of -vrouw is belangrijk. deze zorgt er namelijk voor dat het gesprek op gang blijft, dat gedachten worden verduidelijkt, maar ook om de samenvatting en conclusie te maken. Hij/zij zorgt er voor dat er een terugkoppeling wordt gemaakt naar de informatie van het vorige groepje.
Maar deze werkvorm werkt natuurlijk niet altijd. Het wereldcafé gaat namelijk om vragen waarbij het antwoord nog niet meteen duidelijk is, en er ook verschillende antwoordmogelijkheden zijn. De ideeën van alle groepsleden tellen. Door elkaars ideeën te horen, kom je misschien zelf nog wel op een andere gedachten. Bij een vraag met één antwoord werkt deze werkvorm niet. Dan ben je namelijk snel uitgepraat.
Wat denken jullie, zou je deze werkvorm vaak in de praktijk kunnen inzetten, of stellen wij te vaak vragen aan kinderen waar maar één antwoord op mogelijk is?
Ashley
Abonneren op:
Posts (Atom)